rungfa's profile~momotaro~PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 09

    คุนเคยคิดเข้าข้างตัวเองหรือป่าว???

    เฮ้ออออ
    เคยคิดเข้าข้างตัวเองบ่อยมากกเลยอ่ะ
    ม่ายรู้เพราะเปงคนชอบคิดไปเรื่อยๆๆอ่ะป่าวน่ะ
    ...แล้วทำไม เค้าคนนั้นก้อชอบเข้ามาทำให้เราคิด
    ม่ายเข้าใจเลยอ่ะ
    ก้อเค้าคนนั้น...บอกเราได้เต็มปากเต็มคำแล้วว่ามีแฟนอยุ่แล้ว
    แต่พอเราคุยโทรสับอยู่ข้างเค้าก้อมักจาสนใจ ใส่ใจเรา (แอบฟังว่ะ) >.<
    เราอ้อนอารายก้อมาเล่นด้วย ถ้าเปงคนอื่นคงม่ายเล่นด้วยแบบนี้
    (กูคิดไปเองหรือป่าวว่ะ หรือ ทุกคนเล่นแบบนี้กะเราแต่เราไม่สังเกต)
    เคย....ไปกินข้าวที่เดียวกาน แต่ม่ายได้ไปด้วยกาน
    เราก้อไปกะเพื่อนเรา เค้าก้อไปกะเพื่อนเค้า
    แต่พอมีคนเข้ามาคุยด้วยกะเรา (เปงผู้ชายด้วย) เค้าก้อจาเดินมาคุยกะเราด้วย ถึงโต๊ะจาไกลกาน ม่ายต้องเดินมาก้อได้
    เราเข้าข้างตัวเองสุนตีนเลยว่ะ
    ...แต่มันก้อเปงไปม่ายได้
    มันเปงคำตอบที่ชัดเจนอยู่ในตัว โดยที่เราม่ายต้องหาคำตอบของคำถามนั้นเลย
    งั้น...ก้อขอคิดเข้าข้างตัวเองแบบนี้ต่อไปล่ะกาน
    มันเปงเหมือนแรงจูงใจในการทำงาน...
     
    เฮ้ออออออออออ...
    ป.ล. อีกม่ายนานก้อคงจบจากที่นี้ คงไปเจอโลกภายนอกที่กว้างกว่า
    ถึงวันนั้น..เราจารอคนที่ช่ายสำหรับเรา
     
    June 22

    อยากมีคัยสักคน

    ชีวิตในแต่ล่ะวันผ่านไป
    มีผู้คนมากมายเข้ามาในชีวิต
     
    แต่ผู้คนเหล่านั้น ก้อได้แค่ผ่านไป
    แล้วจามีสักคนบ้างมั้ย...ที่จะหยุดอยู่ตรงนี้
    คอยเข้ามาเคียงข้างกัน
    รู้สึกเหงาจังเลย
    ........................
     
    ไม่ช่ายว่าม่ายเลือก
    ม่ายช่ายว่าม่ายมอง
    แต่ก้อ...เพราะสิ่งเหล่านั้นมันม่ายช่ายของเรา
    เค้ามาทำดีกะเรา
    เราก้อแอบหวังอยู่ลึกๆๆ
    แต่มันก้อม่ายช่ายยย
    ก้อแค่ได้มองไปอยู่แบบนี้
    เฮ้ออออ...
    แต่วันก้อทำได้แค่..ร้องไห้กับตัวเองทุกวัน
    ทำงานให้หนักจาได้ม่ายต้องคิดอารายมากมายยย
    ....
    ขอแค่สักคน
    ที่เค้ามาอย่างจิงจังและจิงจัย
    ม่ายต้องน่าตาดี
    แค่นิสัยดี เข้าใจ ในสิ่งที่เราเป็น ในสิ่งที่เราทำอยู่
    ....
    บ้างทีก้ออยากบอกรักไป
    แต่ก้อกลัวคำตอบ..ที่จะได้ยิน
    เพราะมันก้อแน่อยุ่แล้ว..ที่เค้าคงมีคนทีสำคัญในหัวใจเค้า
    ..ยิ่งรู้ ก้อยิ่งปวดใจ..
    April 23

    นาทีระทึก...

    วันนี้เวลาบ่าย ๒ กว่าๆๆๆ (เพิ่งมาถึงบ้านตอนเช้า)
    เรานั่งดูการ์ตูนอย่างสบายจัย ก้อได้ยินเสียงหมาเห่า
    แม่ง....จักจาเห่าอารายหนักหนา โคตรน่ารำคาญเลยยยย
    ก้อม่ายได้ใส่จัยอารายหรอก ว่าจาดูการ์ตูนจบแล้วค่อยออกไปดู
    เหอะๆๆๆ
    สักพักเสียงก้อเงียบไป..เราก้อม่ายได้สนจัยอาราย
    สงสัยมันเหนื่อยมั้ง ก้อเลยเงียบไป
    พอเวลาบ่าย ๓ ออกไปดูที่บ้านพี่เจี๊ยบ (ก็บ้านติดกันอ่ะ)
    เหน อ้นกะ พี่เจี๊ยบ ยืนบนโต๊ะ ที่อยู่ หน้าบ้าน เลยถามว่ามีถามว่ามีอารายหรอ
    แหม๋.....คำตอบที่ได้รับ โอ้พระเจ้า!!!!!
    มันคือ "งู" คับเพ่น้อง มันเหมือนกำลังจาเข้าบ้านแต่โดนหมา เห่าไว้ก่อง
    แล้วก้อโดนอ้น กะพี่เจี๊ยบ สกัดมันไว้......
    คงต้องยกความดีความชอบให้น้องหมาทั้งสามตัวน่ะเนี่ยย
    ก้อเล่นเห่าเอาเป็นเอาตายขนาดนั้น
    เกือบเข้าบ้านเค้าซะแล้ววววว
    แล้วงู แม่งก้อหาที่ยุ ที่ดีมาก ดันไปอยู่ ใต้บ่อปลาหน้าบ้าน
    แล้วมีอิฐเยอะด้วยยย
    ครายจากล้า ยกออก ม่ายรุ ว่ามันจายุตรงไหน
    ม่ายเหนอีกกกก
    .........
    หายเงียบไปนานเลยเจ้างู นั้นอ่ะ
    แล้วมันก้อออกมาให้เราเหน ซึ่งในระหว่างนั้น อ้นก้อกลับไปนั่งเล่นเกมส์
    (เป็นพี่ที่ห่วงน้องมาก บอกให้น้อง(me) ยุดู งู ไว้น่ะเด๋วมันออกมา)
    พี่เจี๊ยบก้อหาเบอร์ของเทศบาล เผื่อเค้าจาสามารถมาจับให้เราได้
    ....โทรไปหาตั้งหลายที ม่ายมีครายมาเลยยยย
    พี่เจี๊ยบ เลย ต้องฆ่ามันอ่ะ (น่าสงสารอ่ะ แต่ทำงัยได้ ถ้าม่ายฆ่า ก้อม่ายรุจาจับงัยอ่ะ)
    กว่า งู จาตายน่ะ สู้กัน กะไม้ ตั้งนาน
    (เหนแล้วขนลุกเลยยย)
    ม่ายอยากฆ่าเลยน่ะโว้ยยย
    แต่มันจำเปง ก้อเราอุสาไล่ให้ลงท่อแล้วน่ะ ลงไปแล้วดันขึ้นมาใหม่อีกกก
    สาธุ........................ไม่ได้ตั้งจัยน่ะค่ะ
    เด๋วจาทำบุญไปให้น่ะ.....น้องงู
     
     
    April 15

    ปีใหม่ไทย

    เมื่อวานไปเล่นน้ำสงกรานต์กะเพื่อนๆๆๆอ่ะเค้า
    กว่าจาได้ออกไปเล่น ก้อประมาณ บ่ายสามครึ่งแล้วววว
    นึกว่าปีนี้จาม่ายได้เล่นสะอีก
    เอารถจากบ้านบีชอ่ะ
    เอ็มเปงคนขับ(เหมือนเดิม)
    แล้วบีช กะเอ็ม ก้อขับมารับเค้าก่อง
    แล้วก้อไปรับอาอู๋ กะเมย์โอ
    แล้วมีพี่ของเมย์โอ คือพี่แก้ว กะเพื่อนๆๆพี่แก้วด้วยยย
    แหม๋ปีนี้ก้อเล่นแบบชิวๆๆๆ
    เล่นกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาเปงระยะๆ
    ทั้งเปียก หนาว (มาก) แต่มันก้อหนุกน่ะโว้ยย
    ก้อเพราะมีเพื่อนเราเล่นด้วยกานน
    เพื่อนๆๆๆกลับบ้านกานเยอะน่ะเนี่ยยย
    ไปไหน ก้อเจอแต่เพื่อนเราทั้งนั้น
    แหม๋...เหนแล้วอยากย้อนเวลากลับไป เล่นด้วยกานอีกจัง
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    ก้อทำได้แค่คิดล่ะมั้ง
    ก่องกลับ ดันไปเจอพวกตีกานด้วยยย
    โหดมากเลยอ่ะ(สุดตีนว่ะ)
    ...ปีนี้ยังม่ายเหนหน้าของทาโร่เลยอ่ะ
    สงสัยเราไปม่ายถูกเวลาล่ะมั้ง
    เลยม่ายเหนกานน
    เหอะๆๆๆ
    คงอยู่แถวๆนั้นอ่ะ หรือม่ายก้อ คงไปปะแป้งสาวๆๆมั้ง
     
    ....คิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนน่ะ...
     
     
    April 10

    งานเปิดร้าน

    วันนี้ ไปงานเปิดร้านของอา อ่ะ
    อาหารก้อโอน่ะ
    แถมมีโคโยตี้ให้ดูด้วยยย
    เต้นม่ายแรงเลยยยย
    อ่าๆๆๆๆๆๆ
    นึกว่าจาเต้นแรงกว่านี้
    เพื่อนเราบางคนยังเต้นมันส์กว่าเลยยย
    เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆ
     
    .........................................
     
    เอ้ออออออ
    เปลี่ยนเรื่องดีกว่า
    และแล้ว
    ช้านก้อนั่งเล่นรูบิคจนได้
    นั่งเล่นมาสองวัน
    วันละ 2-3 ชั่วโมง
    ว๊าว ว
    ม่ายน่าเชื่อว่าตัวเองจาเล่นได้
    เหมือนจามีสาระน่ะเนี่ยยยย
     
    + ฝันดีก๊าบบบบบ +
     
     
    April 05

    สัปดาห์หนังสือ...

    โหยยยย
    ไปสัปดาห์หนังสือมา
    หนังสือก้อเยอะเหมือนกับทุกๆๆปี
    คนก้อโคตรเยอะเหมือนกะทุกๆๆปี
    ฮ่าๆๆๆๆๆ
    แล้วจาบอกกานทำไม มันเปงเรื่องที่รู้ๆกันอยู่แล้วว
    เดินแปปเด๋ว
    ละลายทรัพย์ไปหลายพันพอควรเลยอ่ะ
    (แล้วจาเอาเงินที่ไหนไปเที่ยวว่ะเนี่ย)
    เดินไปบูธโปรด a book  คนเยอะมาก
    ปีนี้ a book เปลี่ยนที่ จากที่เดิม เยอะอ่ะ เดินหาตั้งนาน
    แต่ยังคงคนเยอะ รวมทั้ง หนังสือที่มีคุณภาพม่ายต่างจากเดิม
    บูธ a book อยากได้เยอะอ่ะ แต่ต้องตัดใจซื้อมาได้แค่เล่มเดียว (เสียดาย)
    อยากได้ทุกเล่มเลยอ่ะ โดยเฉพาะของพี่โหน่ง (วงศ์ทนง)
    แต่ก้อน่ะ ต้องตัดใจ ม่ายงั้น ม่ายมีตัง กลับบ้านแน่นอน 555
    แล้วก้อเดิน ด้วยความรู้สึกเสียดาย มาที่บูธ มติชน
    แล้วรู้มั้ย ไปเจอคราย
    ไปเจอกะ ดีเจพล่ากุ้ง ก๊าบบบบ
    เกือบจาเดินชนกานแล้ว ถ้าเราม่ายหลบน่ะ ชนกานชัวร์
    แล้วเรากะดีเจพล่ากุ้ง ดันไปซื้อ หนังสือ เล่มเดียวกานอีก
    มันเปงพรมลิขิตช่ายมั้ย (ม่ายช่ายโว้ย)
    มันเปงแค่ความชอบที่มันเหมือนๆกันตั้งหาก
    ...
    ไปสัปดาห์หนังสือครั้งนี้ ก้อเจอดาราเยอะน่ะเนี่ยยย
    แต่จำชื่อม่ายค่อยได้ จำได้แต่หน้า 555
    ก้อแหม๋..เราชอบที่ผลงาน ม่ายได้ชอบที่หน้าตาอ่ะ
    ม่ายค่อยสนใจเท่ารายน๊อ
    ก้อเจอ คุณจิระนันท์ พิตรปีชา (พิมถูกป่าวเนี่ย) ที่บูธ ก้อเค้าไปแจกรายเซ็นอ่ะ
    เกือบโดนตรึงด้วยความสวยของเค้า แล้วหยิบตังขึ้นมาซื้อสะแล้ว
    แต่เงินม่ายมี เลยรอดตัวไป ฮ่าๆๆๆๆ
    หนังสือน่าอ่านจิงๆๆน่ะ
    กาละแมร์ ก้อสวยค่ะ
    ...etc...
    ขากลับฝนตก มีของแถมด้วย
    นั้นก้อคือ ลูกเห็บ คับพี่น้อง
    พระเจ้า กลางกรุงเทพ ตกใจหมดเลยยย
    ตกแรงมากกกกกกกกก
    หนังสือที่ช้านเพิ่งซื้อมา เปียกกกกกกกกก
    ช็อดเลยยยยย
    ช้านจาบ้าตายยยยยย
    ...
    กรุงเทพ ตอนเช้าร้อนโคตร บ่ายๆก้อร้อนได้อีก เย็นๆๆ ฝนตก (+ลูกเห็บ)
    กูปรับตัวม่ายทันนนน
     
     
    April 03

    ขอบคุณค่ะ

    เฮ้อออออ
    หลังจากห่างหายไปนานมาก
    เราก้อกลับมาแล้วว
    เพราะที่ผ่านมาเรามีแต่ให้เวลากะคนอื่น
    เราลืมครายบ้างคนไป
    ซึ่งนั้นก้อคือ ตัวของเราเอง
     
    ...มีแต่ตามใจคนอื่น
    เคยคิดบ้างมั้ยที่จาตามใจตัวขอเราเองหรือป่าว
    คงเปงเพราะเราอยากให้เค้ามากเกินไป
    จงหลงลืม
    ตัวตนของเราเอง
    และ...สุดท้าย เราก้อได้แค่มานั่งเสียจัยที่หลัง
    แต่ถ้าคิดให้แง่ดี
    ถ้าในจังหวะนั้น เราม่ายทำแบบนั้น เราคงม่ายเสียจัยที่หลังเปงแน่...
     
    ........................................
    วันเกิดที่ผ่านมา
    ก้ออยู่กับตัวเองอีกแล้ว
    กี่ปีแล้วน่ะ
    ที่เปงแบบนี้
    คงจาตามอายุที่เราเกิด มั้ง
     
    ก้อแค่อยากจาขอบคุณทุกคนน่ะ
    บีช เจี๊ยบ ที่อาจจะลืมวันเวลาไป
    แต่ดีใจมาก ที่ม่ายเคยลืมกาน
    คนที่โทรมาคนแรก รู้มั้ย
    ว่า มันสามารถต่อชีวิตเค้า
    ให้สามารถขับเคลื่อนไปในสังคมนี้ได้
    คุนอาจจะม่ายรู้หรอกว่า เงินม่ายกี่บาท ม่ายกี่นาที ที่คุนโทรมา
    มันมีคุณค่ามากต่อเค้ามากมายแค่ไหน
    ขอบคุนจิงๆๆๆ
    ที่คุนม่ายเคยลืมวันสำคัญในทุกๆวันของเค้า
    รู้มั้ยว่า คุนเปงคนเดียวจิงๆๆ
    ที่ม่ายลืม
    ....ขนาด คนที่เราม่ายคิดว่าจาลืม เค้ายังอาจจะมีลืมบ้าง ม่ายช่ายแค่วันเกิดของเค้า
    รวมไปถึงทุกๆๆวัน ในตลอด 365 วัน
    ...คุนก้อยัง ม่ายเคยลืม...
    .....
    อยากบอกว่า  
    เค้า เคยคิดตัดใจจากคุนมาหลายครั้งหลายคราแล้ว
    แต่มันก้อทำม่ายได้
    แต่ถ้าจาให้คุนมาเปงคนรู้ใจของเค้า
    ม่ายคงเปงไปม่ายได้
    แต่เราสามารถเติมเติมซึ่งกันและกันได้
    เราคงเปงเส้นขนานที่สามารถเดินจับมือ แล้ว
    เดินไปด้วยกานได้
    แต่เราม่ายสามารถมาบรรจบกานได้
    เค้า ยัง รัก นาย เสมอ น่ะ
     
    และขอบคุณ ทุกคนที่ทั้ง sms มา
    มาเม้นให้ ในhi5  แล้วโทรมาด้วยย
    ขอบคุนจากจัยจิงๆๆค่ะ
     
    เพราะพวกคุนรู้มั้ย คุนทำให้วันธรรมดาของคนๆนึง
    มีคุณค่าขึ้นมาได้
     
    t h a n k   u   f o r   e v e r y t h i n g .
     
    August 21

    -_-"

    เฮ้ออออออ
     
    คำแค่คำๆเดียวคือคำว่า "ตัดจัย"
     
    ทำไมมันทำได้ยากจังว่ะ
     
    .......
     
    แต่ ตอนนี้เปิดโอกาสหัวใจตัวเองให้โบยบิน
     
    ออกไปหารักครั้งใหม่อีกครั้ง
     
    ม่ายรุว่ามันจาสำเร็จป่าว
     
    มันก้อคงต้องลองดู
     
    เหมือนจาไม่สำเร็จเลยว่ะ
     
    ยังงัยก้อยังมีความหวังยุว่ะ
     
    น่ะ
     
    ในเมื่อเรายังม่ายได้เริ่มเลย
     
    แล้วจารู้หรอ
     
    ม่ายอยากเปงแบบครั้งก่อน ซึ่งมันก้อมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต
     
    ที่ม่ายเริ่ม แต่เราก้อรู้ว่ายังงัยมันก้อจบลงได้แค่ คำว่า "เพื่อน"
     
    ถึงยังงัยมันก้อมีความสุขน่ะ
     
    เพราะถึงยังงัยเราก้อยังรักกานได้ยุ แต่ในฐานะเพื่อน
     
    แค่เหนเค้ามีความสุข ช้านก้อมีความสุขแล้ว
     
    เค้ายังให้ความสำคัญ กับวันสำคัญของช้านทุกวัน
     
    ขนาดคนที่ได้ขึ้นชื่อว่า เพื่อนที่ใกล้ตัวเราที่สุด ยังม่ายทำถึงขนาดนี้
     
    ถึงแม้วาสิ่งเหล่ามันอาจจะม่ายค่อยเหนว่ามันสำคัญ
     
    แต่มันก้อมีคุนค่าทางจิตจัยของช้านมากมาย
     
    เพราะม่ายมีครายจำวันสำคัญของเราได้ทุกวัน  เหมือนกะนายเลย
     
    ขอบคุนโชคชะตาที่ทำให้เราเปง"เพื่อนกาน"
     
    ถึงว่านายจาได้ทำแบบนี้กะครายอีกหลายๆคน
     
    ก้อดีน่ะ...ที่ยังมีเราหนึ่งในนั้น
     
    .........
     
    ตั้งแต่วันนี้เปงต้นไปช้านของเปิดหัวใจเพื่อรักคนอื่นที่ม่ายช่ายนายบ้าง
     
    เพื่อเราจาได้ม่ายต้องยุคนเดียวอีกต่อไป
     
    แต่
     
    ถ้ามันเจ็บปวดเกินไป ในกานที่เราไปรักคนๆนั้น โดยที่เราม่ายได้รับความรักตอบกลับมา
     
    เพราะยังงัยนายก้อทำให้รุว่าเรายังมีนายยุในหัวจัยของเราเสมอ
     
    ถึงจายุในฐานะอื่น ที่ม่ายช่าย คนรักของนาย
     
    .......
     
    เริ่มต้นใหม่ ที่จารักคราย มันคงยังม่ายสายไปช่ายมั้ย
     
    ขอให้ทุกคนให้เรามีความรักที่สดใสด้วยเถอะ
     
    จาได้ม่ายต้องมานอนร้องไห้ทุกคืนแบบนี้อีก
    January 04

    ให้ทุกคนน่ะค่ะ "ความทรงจำ"

    ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน
    ที่ ที่เรานั้นเดินไปด้วยกัน
    ปล่อยให้เป็นอดีตใส่กล่องวางทิ้งไว้
    ทำเป็นลืมมันไปแต่ทำไมไม่ดีขึ้นเลย

    เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
    ยังไม่มีซักคืน ที่ฉันจะลืมว่ายังคงรักใคร

    หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
    แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา

    ต่อให้พยายามสักเท่าไร
    แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป
    อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล
    แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที

    จะทำไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝัน ว่า..ยังมีเธอ
    ทั้งที่ความจริง..ไม่มี

    เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
    ยังไม่มีซักคืน ที่ฉันจะลืม ว่ายังคงรักใคร

    หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
    แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา

    ต่อให้พยายามสักเท่าไร
    แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป
    อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล
    แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที

    หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราวก็ยังพอจะลืมเธอได้
    แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา

    ต่อให้พยายามสักเท่าไร
    แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป
    อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล
    แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที
    จะทำอย่างไรถึงจะลืมเธอ ได้เสียที
    December 16

    คำสาป

    คำสาปที่ฉันต้องเจอ ทุกๆ คราว ที่ฉันมีความรัก
    คือตอนสุดท้ายต้องจบ อย่างปวดร้าว
    ทุ่มเทชีวิตที่มีไว้ให้ใคร เขาก็เดินจากไป
    เชื่อในความรักทุกคราว แต่สุดท้าย (มีเพียงน้ำตา)
    ไม่รู้เรื่องราวที่เกิด มีใครลิขิตไว้หรือเปล่า
    หรือคนอย่างฉันไม่มีค่าเพียงพอ ที่จะรักใครสักคน

    ความเดียวดายช่วยปลดปล่อยฉันทีเถิด
    จะทำยังไงเพื่อจะให้คำสาปนี้ เลือนหาย
    ใครคนหนึ่งช่วยตอบคำถามให้ฉันเข้าใจ
    ว่าความรักมีจริงอยู่ไหม

    ทุกคนที่เดินผ่านเข้ามา มอบสิ่งดี ๆ ให้กับฉัน
    ในวันแรก ๆ ที่ได้พบกัน แต่แล้วก็เปลี่ยนไป
    เมื่อเขาได้ความรักฉันไป เรื่องราวดี ๆ ก็เลือนหาย
    ทุกอย่างก็เปลี่ยนเป็นความเสียใจ จนฉันก็ไม่รู้
    เรื่องราวที่เกิด มีใครลิขิตไว้หรือเปล่า
    หรือคนอย่างฉันไม่มีค่าเพียงพอ ที่จะรัก ใครสักคน

    ความเดียวดายช่วยปลดปล่อยฉันทีเถิด
    จะทำยังไงเพื่อจะให้คำสาปนี้ เลือนหาย
    ใครคนหนึ่งช่วยตอบคำถามให้ฉันเข้าใจ
    ว่าความรักมีจริงอยู่ไหม

    ความเดียวดายช่วยปลดปล่อยฉันทีเถิด
    จะทำยังไงเพื่อจะให้คำสาปนี้ เลือนหาย
    ใครคนหนึ่งช่วยตอบคำถามให้ฉันเข้าใจ
    ว่าความรักมีจริงอยู่ไหม

    ทุกคนที่เดินผ่านเข้ามา แล้วเขาก็เดินจากฉันไป
    ไม่เคยมีใครเลยสักคน ที่รักฉันจริง
    มันเป็นคำสาปที่ฉันเจอ หรือฉันไม่เคยมีค่าพอ
    หรือคำที่เขาเรียกว่ารักแท้ มันไม่มีจริง
    November 20

    ชีวิตกรู

    "ก้อแค่สิ่งที่มนุษย์เชื่อกานไปเองแท้ๆ
    เราเองก้อโง่งมนัก ที่หลงเชื่อในสิ่งที่ได้ฟังมา
    ทั้งที่ยังมะรู้ความจริงอารายเลย...
    หากความไม่แน่นอนยังคงเปงความจริงอย่างหนึ่ง
    ใครเล่าจาเชื่อ..ว่ากานฆ่าตัวตายจะนำเราไปสู่สิ่งใด
    เราอาจต้องทนทุกข์ยิ่งกว่าที่เป็นอยู่นี้ก็ได้"
    November 04

    happy birth day na ja

    Happy Birth Day 
    ทุกคนน่ะค่ะ ที่เกิดในวันที่ 3 พฤศจิกายน
    มะว่าจาเปง นู๋  สปอย  อ้าย และคนอื่นๆที่เรามะรู้จักอ่ะ
    ขอให้เพื่อนๆทุกคนมีความสุขมากๆน่ะค่ะ
     
    เพื่อนๆๆค่ะ
    วันเกิดของเราก้อคล้ายวันตายของแม่
    ฉะนั้นอยากให้เพื่อนๆๆอยู่กะครอบครัว
    หรือโทรไปหาพวกท่านก้อยังดีน่ะ
    กราบท่าน ขอพระคุณที่ให้กำเนิดเรามาน่ะค่ะ
     
    "จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด"
     
    love friend
    October 31

    เซง....เบื่อโคตร รร ร ร

    กรูเปงเหี้ยอารายว่ะ
    เบื่อ
    เบื่อทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตว่ะ
    อยากไปให้ไกลๆๆจาที่นี้ว่ะ
    ตายไปเลยก้อดีน่ะ
    ยังงัยก้อคงม่ายมีครายแคร์ก้ออยู่แล้วว่ะ
     
    สาด ด ด ด ด
     
     
    ขอโทษที่ใช้คำม่ายสุภาพ
    แตนี้ก้อแค่นิดเดียวว่ะ
     
    เบื่อสิ่งที่เปง และเกิดว่ะ
    พวกเมิงจาอารายหนักหนาว่ะ
     
    มาพูดกานต่อหน้าเลยดีกว่าว่ะ
    กรูเห็นแล้วกรูอยากจาบ้าตายว่ะ
     
    ไปตายซะพวกชั่วรวมทั้งกรูด้วย
     
    ....
     
    October 05

    ไม่มีเทอแล้ว...แต่ฉันต้องมีอนาคต

    สิ่งที่ฉันรู้ในตอนนี้
    คือม่ายมีครายแล้วจิงๆ
    อยู่กับภาพเก่าๆนึกเรื่องราวทุกๆสิ่งอย
    กับความทรงจำที่ขาดหายไป
    รู้ก้อรู้ตัวฉันดี
    ว่าฉันคนนี้ม่ายอาจห้ามเทอไว้
    เจ็บอย่างไรก้อต้องทนบอกกับตัวเอง
    ห้ามร้องไห้
    แต่ฉันห้ามน้ำตาม่ายไว้จิงๆๆ
    ต่อไปจากนี้
    ภาพดีดีม่ายมีอีกแล้ว
    เวลาจากนี้เปงของความว่างเปล่า
    อยู่กับความเดียวดา
    แล้วฉันต้องอยู่กลับความเหงา
    ก้อมีเพียงภาพเก่าๆในหัวจัย
    ...
    โปรดส่งครายมาก้อได้
    ช่วยฉันที
    ช่วยจากเกรดที่ม่ายปลื้มแบบนี้
    ฮ่าๆๆๆๆๆ
    นึกว่าชั้นจาเศร้าหรอ
    ฝันไปเหอๆ
    ชาติหน้าแล้วกาน
    เรียนเพื่ออนาคตคับ แต่จารอดเทอมนี้ป่าวว่ะสาด 
    หัวใจสีแดง 
     
     
    September 11

    ไม่เคย

    เพลงนี้ เปงตัวถ่ายทอดความรุสึกของเราได้ดี ในต่อนี้
     
    อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
    แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ
    แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน
    มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา

    ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน
    สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง
    เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ
    ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง

    ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
    ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป...
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
    มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ

    ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน
    สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง
    เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ
    ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง

    ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
    ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป...
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
    มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ

    ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
    เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
    ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป...
    ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน
    มันเป็นแค่จินตานาการ ของคนโง่งมงาย
    เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ 
    August 18

    เห็นเพื่อนๆๆชอบเพลงนี้ง่ะ (ยาพิษ) โดนน นน

    คำง่ายๆ แต่ความหมายสุดลึกล้ำ
    คำง่ายๆ ที่เธอใช้ประจำ ซ้ำไปซ้ำมา
    คิดจะพูด แต่ก็พูดอย่างไม่คิด
    รู้ไหมว่า หนึ่งชีวิตของใคร ต้องเกิดปัญหา

    เจ็บช้ำ ปางตาย ชีวิต วุ่นวาย (คิดมันไปว่าจริง)
    ลุ่มหลง เชื่อใจ กับถ้อยคำ ร้ายๆ

    เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ
    ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย
    คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย
    เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (คิดหรือเปล่า) ว่ามีใครเขาทุกข์ทน
    พิษของคำคน ร้ายแรงแค่ไหน

    คำง่ายๆ ที่เธอใช้บอกกับฉัน
    รู้ไว้ด้วย ว่าความหมายของมัน สำคัญแค่ไหน

    เจ็บช้ำ ปางตาย ชีวิต วุ่นวาย (คิดมันไปว่าจริง)
    ลุ่มหลง เชื่อใจ กับถ้อยคำ ร้ายๆ

    เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ
    ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย
    คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย
    เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (คิดหรือเปล่า) ว่ามีใครเขาทุกข์ทน
    พิษของคำคน ร้ายแรงแค่ไหน

    ล้านคำลวง หลอกหลอนหัวใจ วาดวิมาน บนฟ้าแสนไกล
    ล้วนเติมแต่งจากคำของใคร แล้วความจริง อยู่ตรงที่ใด
    เชื่อคำลวง สุดท้ายเสียใจ โลกความจริง เรียนรู้หมุนไป
    ทบและทวน ใตร่ตรองข้างใน ให้เวลาตัดสิน หัวใจ

    เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ
    ไม่เคยทำให้รู้ ไม่เคยทำให้เห็น ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย
    คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงก็คือยาพิษ ทำลายชีวิตของคนงมงาย
    เธอจะรู้บ้างหรือเปล่า (รู้บ้างหรือเปล่า)
    คำที่เธอนั้นพร่ำบอก (รักที่ลวงหลอก)
    ทำให้ใครเขาทุกข์ทน พิษของคำคน 
    August 02

    แทงข้างหลัง ทะลุถึงหัวใจ

    ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่ละคร
    ที่ฉันมองเห็นอยู่นี้ ที่แท้มันคือความจริง
    คือคนสองคน ที่บอกรักกัน และคนในนั้น
    หนึ่งคนคือคนที่ฉัน รักหมดหัวใจ

    สิ่งที่เธอแสดง ทุกทุกถ้อยคำ
    เหมือนเธอนั้นพูดกับฉัน
    แต่ผู้ชายคนนั้น มันไม่ใช่ฉัน

    ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง
    และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป
    ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย
    ที่ขาดอากาศจะหายใจ
    ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง
    แล้วมันทะลุถึงหัวใจ
    เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร
    ไม่มีอีกแล้ว กับเธอ
    ไม่มีเหลือสักอย่าง .... อยากตาย

    บทบาทของเธอ สิ่งที่เขาทำ
    ทุกตอนมันเหมือนตอกย้ำ
    ให้ฉันต้องเสียน้ำตา
    ภาพที่คุ้นเคย ที่ที่คุ้นตา
    น้ำเสียงที่เธอ พูดจาท่าทีเหล่านั้น
    ฉันไม่เคยลืม

    สิ่งที่เธอแสดง ทุกทุกถ้อยคำ
    เหมือนเธอนั้นพูดกับฉัน
    แต่ผู้ชายคนนั้น มันไม่ใช่ฉัน

    ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง
    และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป
    ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย
    ที่ขาดอากาศจะหายใจ
    ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง
    แล้วมันทะลุถึงหัวใจ
    เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร
    ไม่มีอีกแล้ว กับเธอ
    ไม่มีเหลือสักอย่าง .... อยากตาย


    เสียใจ แค่ไหน ถ้าอยากรู้
    บอกเธอได้คำเดียว .... อยากตาย.... 

    ความดีที่ม่ายเคยมีค่า

     พักเรื่องราวในจัยให้หยุดไว้ซักคราว
    ทบทวนเรื่องราย เหตุการณ์ที่ผ่านมา
    ชั้นกำลังทุ่มเทอารายที่มันไร้ค่า
    และม่ายรุว่า จบลงที่ตรงไหน
    ....
    มันคือความดีที่ม่ายเคยมีค่า
    เฝ้ารักเทอทุกเวลาจนเหนื่อยล้าหัวจัย ยย
    แม้จาผ่านเนิ่นนานซักเพียงไหน
    ทามยังงัยเทอก้อคงม่ายเห็นมัน
    ถึงยังงัยเทอก้อจาม่ายรักชั้น ใช่ไหมเทอ
    ...
    ชั้นพร้อมจาทามทุกทางจนหมดทั้งหัวใจ ที่ทามให้ไปมันมากมายสำหรับชั้น
    แต่มันคงน้อยเกินไปที่เทอจาเห็นมัน
    เพราะมันม่ายเคยสำคัญ
    เทอม่ายคิดจาใส่จัย ยย
    July 29

    ไม่เหลือใคร (last tear drop)

    ชั้นนั้นเคยเจ็บช้ำมาตั้งกี่ครั้ง กับรักที่ม่ายจิงจังกับคนที่ม่ายจิงจัย
    หวังแค่เพียงเทอนั้นเปงคนสุดท้าย
    ที่รักและคอยเข้าใจ
    แต่แล้วเทอเองก้อทิ้งกาน
    ชั้นเคยหวังเสมอว่าเทอจะมั่งคง 
    เมื่อรักของเราจบลงทุกสิ่งก้อคงม่ายมีค่าใด
    และในวันนี้มันคงม่ายมีความหมาย
    คงมีแค่เพียงความว่างเปล่า ชั้นม่ายเหลือคราย
    มีแต่จัยที่เจ็บช้ำมาแล้วตั้งกี่หน
    มันคงม่ายไหวชาไปทั้งตัวและหัวใจสั่น
    ชั้นต้องร้องไห้
    และม่ายรู้ชีวิตจาอยู๋ไปเพื่อนคราย
    ต้องเสียเวลาและเสียน้ำตาอีกครั้ง
    ก้อจัยชั้นมันจิงจังกับรักที่มันม่ายจิงจัย
    หวังแค่เพียงเทอนั้นเปงคนสุดท้าย ที่รักและคอยเข้าใจ
    แต่แล้วเทอก้อทิ้งกาน
    ทุกๆอย่างมันดูหมดความหมาย
    เมื่อคนที่มีรักที่จิงจัยมีเพียงเราต้องทนอ้างว้าง
    อยู่อย่างเดียวดาย
    รอบกายช่างดูเงียบเหงา มันช่างปวดร้าว
    ไม่เหลือใคร
    ......
    เพลงละครวิทยาการ โดนจัยตอนนี้มากมาย
    ....
    ตอนนี้ชั้นคงจาย้อนเวลาไปม่ายได้แล้วช่ายไหม
    มันม่ายเหมือนเดิมแล้วหรอ
    ทามมายมันเปงเพราะชั้นหรอ ชั้นอยากรู้
    ชั้นขอโทษน่ะ
    ถ้ามันเปงเพราะชั้น
    เทอรู้ไหมว่าชั้นต้องร้องไห้กับตัวเอง
    ชั้นม่ายเคยมีค่าในสายตาเทอเลยช่ายไหม
    แล้วเวลาที่ผ่านมาล่ะ
    มันคืออาราย เทอบอกชั้นหน่อยสิ
    หรือว่าช่วงนั้นเทอแค่เหงาเท่านั้น
    ทามม่ายม่ายบอกานบางล่ะ ว่าเปงแค่เพื่อนคุยแก้เหงา
    ชั้นจาได้ม่ายให้จัยของชั้นคิดไปมากกว่านี้
    ชั้นผิดหรอ
    ตลอดเวลาที่ผ่านมา เทอคิดยังไงกับชั้นหรอ บอกชั้นหน่อยสิ
    ชั้นจาได้ทามจัยได้ถูก
    ถ้าเราม่ายเปงคนม่ายรุจักกานแล้วว ว
    ได้โปรดล่ะ...ขอร้องล่ะ
    อย่ามาทามดีกะชั้นเลย
    เราเปงเหมือนคนที่ม่ายรุจักเหมือนเดิมดีกว่า
    ชั้นจาได้ม่ายเจ็บ
    ชั้นเหนื่อยแล้วล่ะ......อยากหยุดซะที
    แต่.....ในหัวชั้นในตอนนี้มีแต่เทอ
    ออกไปจากชีวิตชั้นที..ชั้นจาม่ายไหวอยู่แล้ว วว
    ทุกครั้งที่เห็นเทอโทรสับในเวลานั้นที่ไร..ชั้นเจ็บ..เจ็บที่หัวใจทุกที
    เพราะเวลานั้น..มันเคยเปงเวลาที่เราคุยกาน...
    ....
    ...
    .
    ยังไงชั้นจาลืมเทอน่ะ
    แล้วชั้นขอให้เทอโชคดีกับคนใหม่ของเทอน่ะ
    ชั้นจาเอาใจช่วย
    ชั้นอยู่ข้างๆหัวจัยเทอ
    ชั้นอยู่ได้แค่นี้ล่ะ
    คงม่ายมีค่าพอที่จาไปอยู่ในจัยเทอได้หรือใจครายก้อตาม
    แต่ว่าเมื่อไหร่ที่เทอม่ายมีคราย....
    ได้โปรดนึกถึงชั้นเปงคนแรกจาได้ไหม....
    ...
    ..
    .
    ชั้นจารอตรงที่เราได้พบกานครั้งแรก
    (ม่ายรุว่าเทอจาจำได้ไหม)
    แต่ชั้นจำได้ตั้งแต่วันแรกที่เราได้เจอกาน
    ทุกวันที่เราคุยหรือเจอกานชั้นจดมันไว้ทุกวันและทุกเวลาเลยล่ะ
    ตอนที่เราคุยกานครั้งแรกผ่านโทรสับชั้นก้อจดทุกวินาที
    เทออาจจะนึกว่ามันม่ายสำคัญอาราย..
    แต่สำหรับชั้นมันมีค่าเสมอน่ะ
    ชั้นบอกได้แค่ว่าวันแรกเราคุยกาน 5 นาทีกว่า
    ช่งนั้นเปงเวลาประมาณ4ทุ่มตรงพอดี
    ชั้นจำมันได้แม่นเลยล่ะ
    ..
    พอแล้วล่ะ
    จบกานตรงนี้น่ะ
    จากกานตรงนี้น่ะ
    เราจาจากกนด้วยดี
    ถึงชั้นจาม่ายเคยบอกความรู้สึกที่แท้จิงของชั้นออกไปก้อเถอะ
    ชั้นจาทามใจให้เปงเหมือนเดิม.
    จายิ้มให้เหมือนเดิม
    จาทักทายกานเหมือนเดิม
    เทออย่าลืมยิ้ม+ทักชั้นด้วยล่ะ
    ทามทุกวันให้เปงเหมือนเดิม...ก่อนที่เราจาเจอกาน
    ชั้นจารักตัวเองให้มากๆแทนส่วนนั้น
    เทออย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยน่ะ
    ชั้นยังหว่งอยู่น่ะ
    อย่าทามงาน+อ่านหนังสือดึกอีกน่ะ
    ดูแลตัวเองด้วย
    ถ้าม่ายมีรถก้อบอก..เด๋วออกไปรับ (ในฐานะคนรุจัก)
    กินข้าวให้ตรงเวลาด้วยน่ะ
    อย่ากินแต่ขนมปังอย่างเดียวน่ะ
    รู้อยู่ว่าชอบทานขนมปัง แต่กินข้าวบาง
    และอย่ากิมมาม่าดึกๆบ่อยล่ะ
    เห็นกินแล้วชอบไปนอน
    แล้วกินเยอะจัง....
    แต่เราก้อชอบมองตอนเทอกินน่ะ
    ดูแลตัวเองด้วยน่ะ..เราจาดูอยู่ห่างๆ
    ...
    ..
    .
    รักเสมอค่ะ
    July 19

    ฝากที...

     
      ชอบว่ะ โดนจัย ย
     
    เห็นเธอมากับเขาพอดี ในคืนนี้อยู่ไม่ไกล
    ยิ้มให้เธอ แค่ทักแค่ทาย นิดหน่อย คนเคยรู้ใจ
    นั่งฟังเพลง ที่ร้องบรรเลง เกี่ยวกับรักที่เสียใจ
    นั่งเพลิน ๆ แล้วเธอเดินมาพูดคุย สบายหรือไร

    ขอบคุณที่เข้ามาทัก ฉันเห็นเขาอยู่ตรงนั้น
    สายตาที่มองอย่างนั้นเหมือนไม่พอใจ
    ที่เห็นเธออยู่กับฉัน ที่นั่งกันอยู่ตรงนี้
    ฉันว่าบางที เขาอาจจะคิดไปไกล

    ฝากไปบอกเขาที ว่าไม่มีเราต่อไป
    รู้ตัวดีและเข้าใจ ฉันมันเป็นอะไรไม่ใช่ใครที่เธอรักอยู่
    ฉันก็รู้ต้องเดินคนเดียวจากนี้ไป
    ฝากไปบอกเขาเลย ว่าไม่เคยมีติดใจ
    รู้ว่ารักกันเท่าไหร่ ฉันต้องทำยังไง เย็นไว้ ฉันรู้ดี
    ถ้าเธอเลือกที่จะไป จะวันไหนยังไง เราจบกันแล้ว

    รักกันดี เห็นซึ้งกันดี คนคนนี้คงมั่นใจ
    อย่าพูดกันนาน กลัวว่าเขารำคาญ ไม่อยากให้ใครเสียใจ

    ขอบคุณที่เข้ามาทัก ฉันเห็นเขาอยู่ตรงนั้น
    สายตาที่มองอย่างนั้นเหมือนไม่พอใจ
    ที่เห็นเธออยู่กับฉัน ที่นั่งกันอยู่ตรงนี้
    ฉันว่าบางที เขาอาจจะคิดไปไกล

    ฝากไปบอกเขาที ว่าไม่มีเราต่อไป
    รู้ตัวดีและเข้าใจ ฉันมันเป็นอะไรไม่ใช่ใครที่เธอรักอยู่
    ฉันก็รู้ต้องเดินคนเดียวจากนี้ไป
    ฝากไปบอกเขาเลย ว่าไม่เคยมีติดใจ
    รู้ว่ารักกันเท่าไหร่ ฉันต้องทำยังไง เย็นไว้ ฉันรู้ดี
    ถ้าเธอเลือกที่จะไป จะวันไหนยังไง เราจบกันแล้ว

    ฝากไปบอกเขาที ว่าไม่มีเราต่อไป
    รู้ตัวดีและเข้าใจ ฉันมันเป็นอะไรไม่ใช่ใครที่เธอรักอยู่
    ฉันก็รู้ต้องเดินคนเดียวจากนี้ไป
    ฝากไปบอกเขาเลย ว่าไม่เคยมีติดใจ
    รู้ว่ารักกันเท่าไหร่ ฉันต้องทำยังไง เย็นไว้ ฉันรู้ดี
    ถ้าเธอเลือกที่จะไป จะวันไหนยังไง เราจบกันแล้ว

    วันเวลาที่ผ่านไปช้า ๆ ช่วยทำให้ลืมเรื่องที่แล้วมา
    ลืมความรัก เจ็บช้ำครั้งก่อน สุดท้ายคงต้องยอม
    และชั้นพร้อมจะเดินคนเดียวจากนี้ไป
    ฝากไปบอกเขาที
    วันเวลาที่ผ่านไปครั้งนั้น ก็คงต้องเก็บเป็นแค่ฝันไป
    ในวันนี้เธอพบคนใหม่ ฉันต้องยอมเข้าใจ
    เมื่อเธอเลือกที่จะไป จะวันไหนยังไง เราจบกันแล้ว